Szigeloza

Choroba zakaźna przewodu pokarmowego wywoływana przez gram-ujemne pałeczki z rodzaju Shigella (S. sonnei, S. flexneri, S. dysenteriaeS. boydii). Rezerwuarem patogenów jest człowiek. Źródłem zakażenia jest chory, ozdrowieniec lub nosiciel, wydalający pałeczki Shigella z kałem. Choroba szerzy się drogą fekalno-oralną, przez wodę i żywność, ręce lub przedmioty zanieczyszczone kałem. Zachorowania notowane są na całym świecie, zazwyczaj w krajach i regionach o złych warunkach sanitarnych. Liczbę przypadków szigelozy szacuje się na 140 milionów rocznie, głównie na kontynencie afrykańskim i azjatyckim.

Obraz kliniczny: okres wylęgania choroby wynosi zazwyczaj 2-5 dni. Jednym z pierwszych objawów jest uporczywa biegunka (wodniste stolce), czasami nudności i wymioty, które ustępują po 5-10 dniach. W przypadku zakażeń S. flexneriS. dysenteriae przebieg choroby jest zazwyczaj cięższy, z biegunką powyżej 20 luźnych stolców dziennie, kurczowymi bólami brzucha, bolesnym parciem na stolec, śluzowymi wypróżnieniami lub obecnością krwi i ropy w kale (tworzenie się mikroropni i owrzodzeń w jelicie grubym). U osób z obniżoną odpornością dochodzi do zakażenia układowego (zespół hemolityczno-mocznicowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie spojówek i rogówek, zapalenie stawów) ze śmiertelnością dochodzącą do 10%.

Szigeloza może przejść w stan przewlekły z nawrotami objawów, utrzymujący się przez kilka miesięcy. Objawowi lub bezobjawowi zakażeni mogą w ok. 10% przypadków stać się nosicielami choroby.

Rozpoznanie: izolacja pałeczek Shigella z kału lub wymazu z odbytu. Wydalanie patogenu z kałem utrzymuje się przez cały okres trwania choroby oraz do 3 miesięcy w czasie rekonwalescencji.

CDC. Pałeczki Shigella w kale pacjenta chorującego na szigelozę

Leczenie: wyrównywanie zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej (płyny wieloelektrolitowe podawane pozajelitowo), chemioterapeutyki doustnie (nifuroksazyd tabl. 4 x 200 mg na dobę przez okres nieprzekraczający 7 dni). Stosowane są również antybiotyki i inne chemioterapeutyki po uprzednim wykonaniu antybiogramu (najczęściej cefalosporyny III generacji, fluorochinolony; należy pamiętać o coraz powszechniejszej lekooporności, która w przypadku ampicyliny sięga 85%, w przypadku trimetoprimu + sulfametoksazolu 50%).

Zapobieganie: częste mycie rąk, higiena żywności (mycie warzyw i owoców przed spożyciem), poddawanie żywności działaniu wysokiej temperatury (gotowanie, smażenie).

logo-medycyna-podrozy-light

Portal dla podróżujących do krajów
o odmiennych warunkach klimatycznych
i sanitarnych

prof. dr hab. n. med.
Krzysztof Korzeniewski

Wojskowy Instytut Medyczny
ul. Szaserów 128, 04-141 Warszawa
Zakład Epidemiologii i Medycyny Tropikalnej
ul. Grudzińskiego 4, 81-103 Gdynia

Travel Medicine sp. z o.o.
Norbert Krasnodębski

+48 660 696 640
Kontakt wyłącznie biznesowy

norbert.krasnodebski@medycynatropikalna.pl

© Copyright 2019 | Krzysztof Korzeniewski | Polityka Cookies